ΟΙ ΒΑΛΚΑΝΙΚΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ

 

Βαλκανικοί πόλεμοι

Γεια σου και για μία ακόμη φορά αναγνώστη,

Στα προηγούμενα άρθρα μιλήσαμε  για τον Β Παγκόσμιο και τον Ψυχρό πόλεμο. Σκέφτηκα  όμως πως δεν γινόταν να μην γράψουμε για έναν πόλεμο που έγινε στην δική μας χερσόνησο συγκεκριμένα .Και  τι άλλο να επέλεγα από τους Βαλκανικούς πολέμους. 

 

 

Οι Βαλκανικοί πόλεμοι ήταν δύο που έγιναν το 1912-1913

Α Βαλκανικός πόλεμος:

Ονομάζεται ο πόλεμος που ξέσπασε στα Βαλκάνια μεταξύ των συνασπισμένων χωρών της Ελλάδας, της Βουλγαρίας, της Σερβίας και του Μαυροβουνίου, εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Ο πόλεμος διήρκεσε από τον Οκτώβριο του 1912 έως τον Μάιο του 1913.

Η πολεμική σύρραξη ξεκίνησε όταν οι Βαλκάνιοι σύμμαχοι απαίτησαν από τον Σουλτάνο να σέβεται τα δικαιώματα των χριστιανικών εθνοτήτων που ζούσαν στην Οθωμανική αυτοκρατορία και να προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις προς όφελος τους (αρχές Οκτωβρίου 1912). Η απροθυμία του σουλτάνου να συζητήσει τέτοια είδους ζητήματα στάθηκε η αφορμή του πολέμου. Ο ελληνικός στρατός, με αρχιστράτηγο τον διάδοχο Κωνσταντίνο προέλασε στη Μακεδονία καταλαμβάνοντας πολλές περιοχές. Τα σερβικά στρατεύματα κατέλαβαν τα Σκόπια και το Μοναστήρι και προωθήθηκαν μέχρι το Δυρράχιο της σημερινής Αλβανίας. Παράλληλα, Βουλγαρικές δυνάμεις έφτασαν σε μικρή απόσταση από την Κωνσταντινούπολη και, αφού κατέλαβαν τη Δ. Θράκη και την Α. Μακεδονία, κατευθύνονταν στη Θεσσαλονίκη. Μπροστά στο σοβαρό ενδεχόμενο να καταλειφθεί η Θεσσαλονίκη από Βουλγαρικές δυνάμεις, πράγμα που θα δημιουργούσε εξαιρετικά αρνητικά δεδομένα για την Ελλάδα, ο Βενιζέλος διέταξε τον διάδοχο Κωνσταντίνο να κινηθεί ταχύτατα προς την Θεσσαλονίκη και παρά τις αντιρρήσεις του, το απόγευμα της 26^ης Οκτωβρίου 1912 ελληνικός στρατός έμπαινε στην πόλη, ενώ λίγες μέρες μετά έφτασε εκεί ο βασιλιάς Γεώργιος. Στη συνέχεια μετά από επίμονη πολιορκία καταλήφθηκαν τα Ιωάννινα (22 Φεβρουαρίου 1913) και εξασφαλίσθηκε ο έλεγχος ολόκληρης της Ηπείρου. Παράλληλα, ο ελληνικός στόλος, με επικεφαλής τον ναύαρχο Παύλο Κουντουριώτη, ανάγκασε τον τουρκικό στόλο να κλειστεί στα Στενά και έθεσε υπό έλεγχο του τα νησιά του Β. και Α. Αιγαίου. Τελικά ο πόλεμος τελείωσε με την συνθήκη του Λονδίνου (17 Μαΐου 1913) η οποία υποχρέωνε την Οθωμανική αυτοκρατορία να εγκαταλείψει σχεδόν όλα τα ευρωπαϊκά-βαλκανικά  εδάφη της. Το μέλλον των νησιών του Β. και Α. Αιγαίου, της χερσονήσου του Αγίου Όρους και το καθεστώς της Αλβανίας, η οποία θα αναγνωριστεί στις 29 Ιουλίου 1913 ως ανεξάρτητο κράτος, θα καθορίζονταν από τις Δυνάμεις. Εκείνη τη χρονιά δολοφονήθηκε και ο βασιλιάς Γεώργιος. Υποστηρίχθηκε, δίχως, όμως να αποδειχτεί ποτέ, πως πίσω από αυτήν βρίσκονταν η Γερμανία, που ήθελε την άνοδο στον θρόνο του γερμανόφιλου διάδοχου Κωνσταντίνου, ο οποίος αργότερα ανακηρύχθηκε βασιλιάς.

Β Βαλκανικός πόλεμος:

Διήρκεσε από τον Ιούνιο μέχρι τον Ιούλιο του 1913. Η συνθήκη του Λονδίνου άφησε πολλές εκκρεμότητες. Αυτές αφορούσαν κυρίως την Μακεδονία, που ελεγχόταν από ελληνικό στρατό, αλλά τμήματα της διεκδικούνταν τόσο από τη Βουλγαρία όσο και από τη Σερβία. Σε ατμόσφαιρα καχυποψίας, η Ελλάδα και η Σερβία συμμάχησαν για να αντιμετωπίσουν τις απαιτήσεις της Βουλγαρίας. Πράγματι, στα μέσα Ιουνίου 1913 ο βουλγαρικός στρατός επιτέθηκε ταυτόχρονα κατά των ελληνικών και σερβικών θέσεων. Έτσι άρχισε ο Β Βαλκανικός πόλεμος. Στη διάρκειά του ο ελληνικός στρατός κατέλαβε ολόκληρη την Δ. Μακεδονία και την Α. Θράκη, φτάνοντας ως την Αλεξανδρούπολη. Επιτυχίες σημείωσαν και οι Σέρβοι στη Δ. Μακεδονία. Παράλληλα, οι Ρουμάνοι εισέβαλαν στη Βουλγαρία, φτάνοντας 30 χλμ από τη Σόφια, ενώ οι Τούρκοι ανακατέλαβαν την Αδριανούπολη στην Α. Θράκη.

 

Συνοψίζοντας, ο Α Βαλκανικός ήταν ο πόλεμος  μεταξύ των συνασπισμένων χωρών της Ελλάδας, της Βουλγαρίας, της Σερβίας και του Μαυροβουνίου, εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και ο Β ήταν ο πόλεμος που έγινε μεταξύ των χωρών των Βαλκανίων για το πώς θα διανεμηθούν τα εδάφη στα Βαλκάνια. Συμμετείχε λίγο και η Οθωμανική αυτοκρατορία αφού ανακατέλαβε την Αδριανούπολη στην Α. Θράκη.